In het kader van ´Nu het nog mag´ een paar originele videoclips die de moeite van het kijken meer dan waard zijn.

1. Don’t Panic – Coldplay

De video van Don’t Panic laat een klimaat-kringloop zien waarin Chris en kornuiten rondgeslingerd worden als de stofjes die wij mensen eigenlijk zijn.

2. Move Your Feet – Junior Senior

8 Bit graphics zeggen meer dan  16 miljoen kleuren. Mooi stukje pixelart met een leuk deuntje.

3. Fell In Love With A Girl – White Stripes

Lego, wie is  er niet groot mee geworden? Ik wel in ieder geval. Jack en Meg vast ook, getuige deze clip.

4. Another Chance – Roger Sanchez

Roger mixed een Toto sampletje met een paar goeie beats en zie daar, een nieuw stukje dancemuziek is geboren. De clip is een stuk origineler, leuk verhaal over een meisje met een te groot hart, zonder happy end..

5. White Winter Hymnal – Fleet Foxes

Het eerste album van de Fleet Foxes, in mijn ogen de beste plaat van 2008 (samen met Seldom Seen Kid van Elbow natuurlijk )

De clip van White Winter Hymnal is een mooi stukje filosofie over oud worden en het kunnen terugdraaien van de tijd, verpakt in een hoop klei.

Wat is jouw favoriete videoclip?

Snel, gooi em in de comments nu het nog mag!

One song,  one take, one cab

Eigenlijk is het concept heel simpel. Ze nodigen een artiest uit,  houden een taxi aan op straat (meestal in Londen) en stappen samen in. De chauffeur wordt gevraagd de artiest aan te kondigen en de rit wordt gestart. De artiest begint een lied te spelen terwijl de taxi door de binnestad van londen tuft. Simpel, maar uniek. En de artiesten die ze weten te strikken zijn vaak niet de minsten. Meer achtergrondinformatie over het concept is te vinden op wikipedia.

Aanraders

Een aantal sessions die ik zelf erg de moeite waard vindt:

• Chapter forty-six – Fleet Foxes
• Chapter forty-one – Death Cab For Cutie
• Chapter fifteen – Seasick Steve

Vooral Seasick Steve levert een mooie sessie af, alleen al zijn inleiding op het nummer dat hij ten gehore brengt is hilarisch. De sessie met Fleet Foxes laat zien wat voor ontzettend mooie stem die zanger heeft. En DCFC is gewoon een goeie band die een goed nummer neerzet.

Doves – kingdom of rust

Een opname die er voor mij uitspringt is de sessie die onlangs opgenomen werd met Doves. Deze groep uit Engeland  is een van mijn favoriete bands en kan wat mij betreft in één adem genoemd worden met die ene band waar ik al een paar keer eerder over blogde, Elbow.

Ze zijn niet zo heel bekend buiten Engeland, maar wie weet komt dat nog. Bij Elbow kwam de doorbraak ook pas na een aantal studio albums, dus het kan nog

In ieder geval, Doves heeft onlangs een nieuw album uitgebracht getiteld ´Kingdom Of Rust´. De titelsong van dit album heeft Doves  nu in een Black Cab Session ten gehore gebracht, een erg mooie  uitvoering wat mij betreft..

Ook de albumversie van het nummer is trouwens erg de moeite waard en ze hebben er een erg mooie video voor gemaakt.

Het nummer in de volgende video komt ook van het album Leaders Of The Free World. De video is te vinden op de uitgave van het album met dvd waarop clips staan die erg de moeite waard zijn. Hieronder dus een van die video’s, behorende bij het nummer ‘Station Approach’. En die titel past wel mooi bij deze laatste dagen van 2008…

Onderstaande video wil ik graag delen met u, geachte lezer, om drie redenen:

• The song
• The cat
• The interview

Het nummer dat in de video zit is ´The Stops’ van het album ‘Leaders Of The Free World’. Ik vindt het een van de betere nummers van dat album. Verder praten Mark en Guy over Manchester, de muziekscene daar en de beginperiode van Elbow. Verder is het een mooie video omdat er een kat in zit. En katten zijn gaaf per definitie.

Verassend voorprogramma

De avond begon al goed, met een verassend leuk voorprogramma van Laura Marling die samen met haar mannelijke collega prachtige indie/folk liedjes ten gehore bracht. Vooral het arsenaal aan gadgets die de drummer  van achter zijn trommel vandaan wist te toveren was indrukwekkend.

Elbow barst los

Maar daarvoor waren we natuurlijk niet gekomen. We kwamen voor de band die nu al sinds 2001 aan de weg timmert maar pas onlangs wat meer in bekendheid begint te treden. Elbow. En na een tussenperiode die mij en mijn mede muziekliefhebbers en tevens goede vrienden Andre en Martin net iets te lang duurde, stapten de mannen uit het Britse Bury het podium op. Gewapend met trompetten staken ze de lof op hun eigen creativiteit. Een explosie van geluid en licht luidde een periode van prachtige muziek in, afgewisseld met prettige korte onderhouden tussen Garvey en de zaal.

Mark Potter, lead gitarist

Guy Garvey: Een Verbluffend mooie stem

Het was een uiterst verbluffend concert waarin Guy bewees een stem te hebben die betiteld kan worden als magistraal. Wat een volume, wat een uithoudingsvermogen en wat een prachtige klank! Joost van Groningen omschrijft dit prachtig op zijn blog:

De stem van Garvey is één van de mooist denkbare: hij kan alle registers aan, zingt zo zuiver als op de platen en heeft een peilloze diepte in zijn stem. De band is één en al ambachtelijkheid.

Samen met de geoliede instrumentale machine die Guy Garvey omringde was het alles wat je zou kunnen wensen als bezoeker.

Guy Garvey in actie

Wat is het belang van dit concert?

Moeilijk in woorden uit te drukken.. Om u als lezer een goede indruk te geven van de kwaliteit van hetgeen de Britten neerzetten, vindt u hieronder een korte recensie van Martin Westerhof, muziekkenner en liefhebber pur sang.

Ik kan me de reünie van Led Zeppelin herinneren. Nieuws dat de hele gevestigde poporde op haar grondvesten deed schudden. Een mijlpaal in de popgeschiedenis was de release van ‘The White Album’ van The Beatles. De wereld was te klein en de meisjes te gillerig. Dit zou nooit meer overtroffen kunnen worden aldus de kenners. Het muzikale spectrum werd verruimd door een legendarisch optreden van Queen in Wembley. Door vele muziekrecensenten als het belangrijkste concert ooit bestempeld. Freddy Mercury en de zijnen zetten inderdaad een geweldige prestatie neer. Maar dit alles valt mijns inziens in het niet bij wat ik op 13 november 2008 in de kleine zaal van de Oosterpoort te Groningen heb mogen aanschouwen. De bescheiden en sympathieke band Elbow uit Manchester met zanger Guy Garvey op z’n best veegde in een betoverend concert de vloer aan met de legendarische namen uit de popgeschiedenis. Het was alsof Led Zeppelin, The Beatles en Queen nooit hebben bestaan. Het was alsof de oorsprong van de muziek bij deze 5 heren uit Manchester lag. Gelauwerde bands als U2, Radiohead en Coldplay kunnen slechts dromen van de muzikaliteit en genialiteit die Elbow bezit. Bij deze wil ik Elbow feliciteren met het feit dat ze de top hebben bereikt van de wereld van de kunst. Zoals het alom bekende gezegde luidt: ‘It’s lonely at the top’, is het bijzonder intelligente Elbow hier zeker van op de hoogte. En zélfs met dit artiestenleed kunnen de heren uistekend overweg. Heet hun autobiografische nummer dan niet voor niets ‘The Loneliness of a Tower Crane Driver’? Nee, dat heet niet voor niets zo. Elbow rockt de wereld en de wereld danst naar hun pijpen! Martin Westerhof, 14 november 2008, in een melancholische roes verkerend.

Ook Andre Heeling, uitmuntend luisteraar en liefhebber van de betere bands dezer wereld, was onder de indruk en weet dat krachtig uit te drukken.

De stem van Guy Garvey ramde zich, in al zijn zuiverheid, in mijn hersenstam, zodat ik het hele concert lang tot niets anders in staat was dan met een trek van verrukking rond mijn mond te staren naar het podium in absolute aanbidding…

Pete Turner, bassist

En wat moet u hier als lezer mee?

Ter harte nemen! en naar uw plaatselijke platenboer gaan om de albums te kopen natuurlijk Om u ervan te overtuigen dat dit de moeite waard is, nodig ik u uit om uzelf te laven aan onderstaande concert afkomstig van Fabchannel. Dit concert is erg vergelijkbaar met het concert van gisteren qua playlist. Enjoy!

Tot slot: Elbow online

Nog even de plaatsen online om meer over Elbow te weten te komen.

• Website Elbow
• Foto’s van het Oosterpoort concert (genomen door Niels ten Have)
• Myspace Elbow
• Elbow op Last.fm

De enige grote ergernis die ik met linux had was de slechte ondersteuning van wifi chipsets. Dat is uiteraard niet de schuld van mijn fantastische besturingssysteem, maar van de fabrikanten die maar geen goede drivers willen leveren

Maar nu heb ik een PCI kaart gevonden die werkt onder Ubuntu, out-of-the-box!

,,Huh, hij doet het zomaar???´´ Dat was het eerste wat door me heen schoot toen ik het D-link DWL G520 wireless G PCI kaartje in mijn pc had gestoken, de kast had gesloten en de powerknop ingedrukt had. Vrolijk begonnen de lampjes van het kaartje te knipperen om te laten zien dat er gegevens opgepikt werden uit de lucht. Even later beaamde Ubuntu dit door eveneens vrolijk oplichtende groene lampjes in het netwerk-icoontje. Na het selecteren van mijn eigen draadloze netwerk en het invoeren van het wachtwoord had ik verbinding.

Omdat ik zelf erg veel gezocht heb naar een werkende wireless PCI kaart (heb een belkin en een linksys geprobeerd hiervoor,  beiden werkten niet goed onder ubuntu) post ik bij deze de details van dit kaartje. Wellicht dat anderen hier ook wat aan hebben.

Details Wireless PCI kaart

• Merk: D-Link
• Type: DWL-G520
• Hardware versie: B4
• Firmware versie: 4.40
• Chipset: Atheros AR5001X+ Wireless Network Adapter (rev 01)

Overige gegevens

• Ubuntu versie: 8.10
• Kernel versie: 2.6.27-7-generic
• Gebruikte router: Linksys wrt54g (standaard firmware, V7.2)
• Gebruikte beveiliging: WPA2

Installatie handleiding

1. Kaart installeren in een vrij PCI slot
2. PC opstarten
3. Draadloos Netwerk gegevens invoeren in de network manager
4. klaar..

Tip bij het kopen: let op de chipset

Let bij aankoop van een wireless kaartje trouwens goed op de versie van de kaart en de gebruikte chipset. Vaak zie je dat fabrikanten bij een nieuwe versie van een kaart een andere chipset gebruiken. En je zult net zien dat de versie die jij gekocht hebt een chipset heeft die (nog) niet goed ondersteund wordt onder linux.. Dat heb ik zelf ondervonden met een belkin wireless kaart…

Hehe…

Voelt goed dat de enige irritatie die ik had in het gebruik van linux uit de weg is geruimd. Nu kan ik eindelijk die UTP kabel gaan oprollen die al een half jaar door het trapgat hangt van de studeerkamer boven naar de meterkast beneden

Beide gedachten wijzen me erop dat ik nou niet bepaald veel gedaan heb hier de laatste tijd, wat dat betreft wordt het wel eens tijd wat nieuws te doen. Maar nu moet ik dus eerst nog kiezen waar ik vanavond mee aan de gang ga. Lastig, lastig…

1 + 1 = 2

Het is nu een uurtje sinds ik bovenstaande alinea getyped heb en ik ben er eindelijk uit. Na wat youtube filmpjes bekeken te hebben en een half concert op fabchannel ontsproot de volgende geniale gedachte aan m’n geest: ik begin gewoon met beide! Het plan is om eerst even snel deze post online te gooien zodat er iets nieuws te lezen is om daarna een begin te maken met een html opzetje voor het design. Dus, nu nog een leuk einde voor deze post.

Hij die de schoen past, luister naar het album!

Want om deze post een beetje fatsoenlijk af te sluiten moet ik natuurlijk nog wel met iets komen dat u, waarde lezer, het idee geeft dat het lezen van deze post geen totale verspilling van uw tijd is. Wel, deze alinea zal u overtuigen van het bestaansrecht van dit verhaal, dat verzeker ik u!

Er is namelijk een muziekalbum dat mij het laatste halfjaar erg dierbaar geworden is en dat ik graag mee wil geven als tip: ‘The Historical Conquests Of Josh Ritter’, van Josh Ritter.

Om een heel lang verhaal over deze artiest en de genialiteit van deze plaat kort te maken: De nummers van dit album zeggen meer dan duizend woorden die ik eraan vuil zou kunnen maken. Dus ik zou zeggen, luisteren die plaat!

Ik realiseer me dat ik het me er zo wel erg gemakkelijk vanaf maak, vandaar hier nog wat interessante linkjes over deze plaat & de artiest:

Streaming versie van het album op joshritter.com

reviews van het album op metacritic

Live concert op fabchannel

Video uitsmijter: Temptation of Adam

En als laatste een youtube filmpje van 1 van de leukste nummers van het album, the temptation of Adam. Een nummer over een romance tijdens de koude oorlog in een ondergrondse raketsilo…

Zo aan het einde van deze toch wel als nutteloos begonnen post denk ik dat het toch veel zin gehad heeft dit alles op te tekenen op m’n weblog. Hopelijk bereik ik met dit verhaal dat iedereen dit album gaat luisteren en vervolgens gaat kopen, zodat de wereld weer wat meer Josh Ritter fans heeft…

<anti windows pro linux modus>

Vlak voordat Microsoft met zijn Vista versie op te proppen kwam ben ik gaan afwegen of ik daarop over zou gaan stappen of niet. Alle negatieve berichtgeving over de onredelijk zware systeemeisen en de verregaande DRM maatregelen binnen Vista deden me toen beslissen om Ubuntu eens te proberen.

Ik moet zeggen, ik heb er geen moment spijt van gehad. Sinds mijn overstap heb ik geen last gehad van crashes, geen virusscanner hoeven gebruiken, en is mijn systeem helemaal gratis en legaal. Na twee weken ubuntu heb ik mijn windows xp installatie dan ook maar eraf gegooid en sindsdien gebruik ik alleen nog maar linux. Het is bovendien gemakkelijk in gebruik en makkelijk te installeren. Ik kan het iedereen aanraden.

</anti-windows-pro-linux-modus>

kort de voordelen van Ubuntu op een rij

• gratis (open source, je mag er alles mee doen in tegenstelling tot Windows)
• stabiel (loopt niet vast zoals windows vaak doet)
• veilig (geen virusscanner nodig, het systeem is er veel minder vatbaar voor dan dat van M$)
• gemakkelijk (goede GUI, snelle installatie)
• altijd up-to-date (zowel OS als geinstalleerde software worden constant geupdate)
• software installeren en de-installeren met een druk op de knop

Je kunt Ubuntu gratis downloaden, of gratis een Ubuntu cd laten bezorgen bij je thuis.

Leuk filmpje over Ubuntu

Als uitsmijter nog een leuk filmpje dat laat zien dat Ubuntu veel grafische gadgets heeft (die overigens prima draaien op hardware van een paar jaren geleden in tegenstelling tot Vista effecten)

Enkele dagen geleden tipte mijn collega Wouter Kiel mij over een belangrijke verzamelplaats van veelzeggende illustraties: Graphjam.com Op deze website vindt je allemaal nuttige informatie over dingen die je altijd al wou weten, verpakt in mooie grafieken en diagrammen. Hieronder enkele voorbeelden…

Op de website van Graphjam vindt je nog veel meer van dit soort must have informatie. Zeker eentje om in je rss-reader te gooien onder het kopje fun.

Graphjam is brought to you by..

Ken je die plaatjes van katten met vaak hilarische bijschriften? Je raad het vast al; de mensen die ons de lolcats op I Can Has Cheezburger gegeven hebben zitten ook achter dit geniale concept. Enjoy!